คราวซวย

“เกิดเป็นยามต้องทำได้ทู้กอย่าง” เสียงลากยาวของอดีตยามอย่างอเล็กซ์ เคย์ตันดังขึ้นเมื่อหมดเบียร์ไปหลายเหยือก แสดงให้เห็นว่าเขากำลังอยู่ในภาวะกรึ่มได้ที่ แต่ก็ยังกวักมือเรียกสาวเสิร์ฟไม่หยุด เล่นเอาพวกเราเริ่มเอามือตบกระเป๋าบ่อยครั้งขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่ามันยังอยู่ตรงนั้น ยังไม่โดนมือดีแอบจิ๊กไปเสียก่อนที่จะได้จ่ายค่าอาหารมื้อนี้ เพราะจากการคำนวนคร่าว ๆ แล้ว เราคงต้องลงขันกันหลายคนถึงจะพอ
อเล็กซ์เล่าว่า อาคารจอดรถของคาสิโนนั้นมีหลายส่วน ทั้งที่อยู่ในตัวตึกและกลางแจ้ง โดยลานจอดรถกลางแจ้งนั้นเป็นลานจอดรถชั่วคราวที่ถูกแบ่งพื้นที่มาจากสนามหญ้า เนื่องจากมีลูกค้ามากเกินความคาดหมายจนที่จอดรถไม่พอ ทางคาสิโนก็เลยจัดแจงพื้นที่ให้ลูกค้าไปจอดชั่วคราวระหว่างรอสร้างอาคารจอดรถเพิ่ม และปัญหาที่เกิดกับอเล็กซ์ในคราวนี้ก็เกิดขึ้นที่นี่แหละ ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้เขาต้องจดจำไปจนวันตายเลยทีเดียว
ลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งโบกมือเรียกอเล็กซ์และแจ้งว่ารถของเธอยางแบน เขาจึงวอไปหาหัวหน้างานเพื่อแจ้งเหตุ และได้รับคำตอบกลับมาว่าให้เขาจัดการเปลี่ยนยางล้อให้เธอซะ ซึ่งมันจะไม่ทำให้เขาหัวเสียเลยหากว่ารถสี่ล้อคันโตของเจ้าหล่อนจะไม่จอดอยู่กลางแจ้ง ซึ่งฝนที่ตกลงอย่างหนักในวันนั้นได้จัดการเปลี่ยนลานจอดรถชั่วคราวให้กลายเป็นสนามโคลนไปเรียบร้อยแล้ว!
“ผมต้องมุดเข้าใต้ท้องรถถึงสองรอบ” อเล็กซ์กล่าว รอบแรกเพื่อเอายางสำรอง ส่วนอีกรอบคือเอายางที่แบนนั่นไปเก็บ แน่นอนว่าตัวของเขาในตอนนั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ทั้งที่ทุ่มเทให้กับการแก้ปัญหาแก่ลูกค้าถึงขนาดนั้นก็ยังไม่ได้แม้แต่คำขอบคุณหรือรู้สึกซาบซึ้งจากเธอคนนั้นแม้สักนิด แถมเมื่อกลับมาถึงที่ทำงานยังต้องโดนหัวหน้างานคนเดียวกับที่คุยวอด้วยกันด่าอีกที่ทำชุดสกปรก
“รู้งี้ผมจะแก้ผ้าเปลี่ยนยางให้รู้แล้วรู้รอดไปเล้ย!” ยามผู้เคราะห์ร้ายกล่าวทิ้งท้าย

ทรมานคนแก่

เรื่องลานจอดรถเป็นอะไรที่วุ่นวายมากพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นตามห้างสรรพสินค้า ตลาด หรือแหล่งชุมชนอื่น ๆ คาสิโนระดับห้าดาวที่อเล็กซ์ทำงานอยู่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงปัญหานี้ไปได้
ด้วยความที่คาสิโนมีขนาดใหญ่ เพราะต้องการความหรูหราโอ่โถง ลานจอดรถที่สร้างเอาไว้ต่างหากจากตัวบ่อนจึงนับว่าไกลพอสมควรสำหรับลูกค้าที่มีอายุมากแล้ว แต่ทางคาสิโนเองก็ได้แก้ไขปัญหาเหล่านี้ด้วยการจัดรถโดยสารขนาดย่อมเอาไว้บรรทุกลูกค้าจากลานจอดรถมายังตัวอาคาร ซึ่งรถดังกล่าวก็จะออกวิ่งเป็นเวลาจนคนที่ไปใช้บริการบ่อย ๆ รู้กันดี คนที่ขี้เกียจเดินหรือเดินไม่ไหวก็มักเลือกที่จะนั่งรอรถมากกว่าเดินให้เหนื่อย
อเล็กซ์ เคย์ตัน อดีตพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนระดับห้าดาวแห่งนี้เล่าว่า ครั้งหนึ่งเป็นเวรเขาที่จะต้องไปยืนยามอยู่หน้าตึกคาสิโน ก็ปรากฎว่ามีชายชราผู้หนึ่งเดินบ่นกระปอดกระแปดมาตลอดทางด้วยท่าทางฉุนเฉียวเป็นอย่างยิ่ง ด้วยความมีใจเป็นผู้ให้บริการ เขาจึงสอบถามชายผู้นั้นไปว่ามีอะไรให้ช่วยไหม ชายแก่คนนั้นก็บ่นให้ฟังยืดยาวเป็นหางว่าวทันทีว่าคาสิโนแห่งนี้บริการห่วยมาก ทรมานคนแก่ด้วยการสร้างลานจอดรถเสียไกล ดูเขาสิ ต่อให้เดินทั้งวันก็ไม่รู้ว่าจะถึงบ่อนหรือเปล่า ไม่คิดเลยว่าอายุปูนนี้แล้วจะต้องมาทรมานสังขารด้วยการเดินเป็นกิโล ๆ เพียงเพื่อจะมาพักผ่อนหย่อนใจในคาสิโน จากนั้นก็เดินหัวเสียกลับไปยังลานจอดรถโดยที่อเล็กซ์เรียกไว้ไม่ทันเพราะมัวแต่อึ้งอยู่
ก็แหม คุณตาอุตส่าห์เดินมาบ่นอยู่หน้าบ่อนแล้วก็เดินกลับ โดยไม่ได้มองเลยว่าตัวเองเดินมาถึงจุดหมายแล้ว แถมรถรับส่งผู้โดยสารของทางคาสิโนก็จอดไกลออกไปเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้นเอง

ชีเปลือย

เมื่อคนบางกลุ่มมีความเชื่อว่า “กฎมีไว้แหก” แล้วจะแปลกอะไรหากพบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งจงใจทำผิดกฎอย่างหน้าด้าน ๆ
เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนอันแสนสดใส มีกรุ๊ปทัวร์มากมายมาลงชื่อเข้าพักที่รีสอร์ทหรูของคาสิโน ซึ่งวัตถุประสงค์หลักของคนเหล่านี้ก็คือการมาเสี่ยงโชคในบ่อนและสัมผัสกับความหรูหราอลังการชนิดที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิตจริงนั่นแหละ แน่นอนว่ายามกลางวัน พวกเขาก็จะนอนพักผ่อนอยู่ในห้องเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมกับการเดิมพันครั้งใหญ่ในช่วงค่ำ หากก็มีนักท่องเที่ยวบางส่วนเลือกที่จะเตร็ดเตร่อยู่นอกห้องพักเพื่อชมวิวทิวทัศน์อัดงดงามและถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ทุกอย่างดูเหมือนจะเรียบร้อยเหมือนที่เคยเป็นหากอเล็กซ์ เคย์ตัน พนักงานรักษาความปลอดภัยในตอนนั้นจะไม่ได้รับแจ้งทางวอ ว่ามีนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งทำผิดกฎของรีสอร์ทด้วยการแก้ผ้าล่อนจ้อนลงเล่นน้ำในสระส่วนรวม เขาจึงต้องรีบรุดไปยังที่เกิดเหตุทันทีเพื่อจัดการทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางอย่างที่ควรจะเป็น
นักท่องเที่ยวชายหัวหงอกสองคน ยินยอมขึ้นจากสระน้ำมาสวมเสื้อผ้าแต่โดยดีเมื่อได้รับการตักเตือน พวกเขาอ้างว่าไม่มีชุดว่ายน้ำมาด้วย และไม่เคยทราบมาก่อนว่าที่นี่เขาห้ามแก้ผ้าลงสระ ในขณะที่สตรีวัยเดียวกันอีกสามคนกลับยังเกาะกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่นในสระว่ายน้ำ ทำให้อเล็กซ์คิดว่าพวกเธอคงจะอายที่เขาอยู่ในบริเวณนั้นด้วย เขาจึงตะโกนบอกไปว่าเขาจะหันหลังให้ในระหว่างที่พวกเธอขึ้นจากสระมาแต่งตัว แต่เมื่อเวลาผ่านไปครู่ใหญ่เขากลับได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของบรรดาสาววัยดึกและพบว่าชีเปลือยทั้งสามยังคงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานโดยไม่สนใจที่จะทำตามคำขอร้องของเขาเลย
เรื่องมาจบลงตรงที่อเล็กซ์ขู่ว่าหากยังทำตัวดื้อดึง เจ้าหน้าที่ประจำห้องควบคุมจะทำการอัดคลิปของพวกเขาไปลงยูทูป หากไม่อยากตกเป็นขี้ปากชาวบ้านตอนแก่คงรู้นะว่าต้องทำตัวยังไง!

คุณนายก๊อกรั่ว

คุณนายก๊อกรั่ว เป็นฉายาของสุภาพสตรีวัย 40 กว่า ๆ ผู้สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์ดังราคาแพงหูฉี่ เดินเข้าคาสิโนมาอย่างสง่างามบนรองเท้าส้นเข็มราคาแพงระยับเช่นเดียวกับเสื้อผ้า หากแต่เมื่อพนักงานมองเห็นแล้วต่างพากันย่นจมูกและถอนหายใจแรง ๆ ด้วยความเบื่อหน่าย แต่แน่นอนละว่า กริยาเช่นนี้ล้วนต้องกระทำลับหลังบรรดาลูกค้ากิตติมศักดิ์ทั้งหลายเท่านั้น ถึงตอนนี้ท่านอาจเริ่มคาดเดากันไปแล้วว่าชะรอยคุณนายท่านนี้จะมีนิสัยเหลือรับ แต่ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่าไม่ใช่ เพราะเธอเป็นประเภทรักสันโดษเป็นอย่างมาก ไม่เคยเข้ากลุ่มซุบซิบนินทาหรือคบค้าสมาคมกับสมาชิกคนอื่นเลย เรียกว่าฉายเดี่ยวตลอดก็ว่าได้ เอาละ มาดูวีรกรรมของเธอกันดีกว่า แล้วคุณจะอุทานว่า “ยังงี้ก็มีด้วย”
ที่ประจำของคุณนายก๊อกรั่วจะอยู่ที่สล็อตแมชชีนซึ่งวางเรียงรายเป็นแถวสวยงาม เธอจะนั่งอยู่ตรงนั้นได้เป็นชั่วโมง ๆ โดยไม่ลุกไปไหนจนกว่าเธอจะฉี่ราดออกมาคาที่นั่ง! คุณอ่านไม่ผิดหรอกนะ นี่แหละคือที่มาของฉายาเธอ
ทว่า แทนที่จะรู้สึกอับอายขายหน้ากับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอกลับทำเพียงแค่เปลี่ยนที่นั่ง โดยย้ายไปยังเก้าอี้ตัวอื่นที่ไม่เปียกแทนแล้วเริ่มเล่นต่อหน้าตาเฉย พอเก้าอี้ตัวใหม่เปียกชุ่ม เธอก็ย้ายไปนั่งอีกตัวและอีกตัว เฉลี่ยแล้วคืนหนึ่ง ๆ เธอทำเก้าอี้เปื้อนฉี่ไปถึงหกตัวโดยที่อเล็กซ์และยามคนอื่นไม่สามารถทำอะไรได้เพราะผู้จัดการร้านห้ามไว้ เนื่องจากเม็ดเงินที่ได้จากคุณเธอมากพอที่จะทำเป็นมองข้ามเรื่องนี้ไปได้
งานหนักจึงตกมาอยู่ที่แม่บ้าน ซึ่งต้องรีบรุดมาทำความสะอาดพื้นที่ ขจัดกลิ่นฉุน และเปลี่ยนเก้าอี้ตัวใหม่มาวางแทนที่ เพื่อที่ลูกค้ารายใหม่จะได้เข้ามาใช้งานได้โดยไม่มีหลักฐานใด ๆ หลงเหลือมาให้ขุ่นเคืองใจ รอเวลาที่คุณนายก๊อกรั่วจะกลับมาเยือนใหม่อีกครั้งในคราวต่อไป

อายุไม่ถึง

หน้าที่หนึ่งอเล็กซ์ เคย์ตัน พนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนระดับห้าดาวแห่งมลรัฐเนวาดา ก็คือการตรวจตราอายุอานามของลูกค้าที่ต้องการเข้ามาในบ่อน ซึ่งหากใครอายุไม่ถึง 18 ปี ก็ย่อมต้องถอยฉากออกไปไกล ๆ เนื่องจากกฎหมายมีข้อห้ามอย่างเคร่งครัดไม่ให้เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ย่างกรายเข้ามาคลุกคลีกับอบายมุขต่าง ๆ ในบ่อนคาสิโน
ทว่า วัยรุ่นผู้กำลังอยู่ในวัยอยากรู้ อยากลองเขาเชื่อกันเสียที่ไหนเล่า ดังนั้น กลยุทธหลากหลายในการปลอมแปลงตัวเองเข้ามาในบ่อนจึงเกิดขึ้นแทบทุกคืน งานนี้ใครหน้าแก่เกินวัยตกเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างแน่นอน เพราะมักรอดจากการโดนเรียกตรวจบัตรประชาชน แต่แน่นอนว่าเรื่องแค่นี้หยุดยั้งเด็กเหล่านี้ไม่ได้หรอก เพราะในแต่ละคืน อเล็กซ์และทีมงานสามารถตรวจจับวัยรุ่นที่ใช้บัตรประชาชนปลอมได้หลายคนเลยทีเดียว
คืนวันหนึ่ง ระหว่างที่เขากำลังตรวจบัตรประชาชนลูกค้าอยู่นั้น ก็มีชายสามคนเดินตรงมาเข้าคิว พิจารณาจากหน้าตาก็น่าจะผ่านเกณฑ์ได้สบาย พอถึงคิวตรวจบัตรของหนุ่มที่ดูอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม ซึ่งในบัตรนั้นระบุว่าเขาอายุได้ 22 ปีแล้ว แต่อเล็กซ์ก็ถามอายุของชายคนนั้นอีกรอบเพื่อเทียบกับปีเกิดในบัตรประชาชนเหมือนที่ทำกับทุกคน ซึ่งชายผู้นั้นก็ตอบกลับมาอย่างฉะฉานว่า 17 ปีจากนั้นก็ยืนจ้องตากับอเล็กซ์อยู่ครู่หนึ่งด้วยท่าทีจ๋อย ๆ เพื่อนอีกสองคนก่อนหน้านี้จึงถูกเรียกตัวกลับมาตรวจอีกรอบและพบว่าทั้งหมดใช้บัตรปลอมทั้งนั้น จึงถูกเชิญออกจากคาสิโนไปโดยปริยาย

เปลี่ยนบรรยากาศ

เมื่อต้องอยู่ตามลำพังในห้องน้ำสาธารณะอันกว้างขวาง เสียงอะไรก็ตามที่ดังขึ้นแทรกมากับความเงียบก็สามารถเรียกร้องความสนใจให้กับคุณได้แล้วใช่หรือไม่? ยิ่งเป็นเสียงที่ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเกิดจากอะไร ก็จะยิ่งทำให้คุณรู้สึกไม่ปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น และเมื่อเกิดความรู้สึกเช่นนั้นแล้วคุณก็ย่อมต้องการใครสักคนที่สามารถพึ่งพาได้มาอยู่เป็นเพื่อน หรือมาช่วยไขปริศนาอันนั้นให้คลี่คลาย เรื่องที่ทีมงานของเราเรียบเรียงจากคำบอกเล่าของอเล็กซ์ เคย์ตัน อดีตเจ้าพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนระดับห้าดาวแห่งหนึ่งก็เช่นกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเพื่อนร่วมงานของเขา โดยเริ่มจากการได้รับร้องเรียนจากลูกค้ารายหนึ่งว่า มีเหตุการณ์น่าสงสัยเกิดขึ้นในห้องน้ำชายบริเวณลานจอดรถของคาสิโน เมื่อได้รับแจ้งเหตุ ยามคนนั้นก็รีบรุดไปยังที่หมายทันที แต่เมื่อไปถึงนั้น ลูกค้าที่โทรเข้ามาแจ้งเหตุก็หายไปแล้ว เขาจึงต้องสืบเสาะหาเบาะแสเสียเอง ซึ่งก็ไม่ยากจนเกินไปนักเพราะเสียงครวญครางราวจะขาดใจยังคงดังมาจากห้องน้ำที่อยู่ด้านในสุดอย่างต่อเนื่อง แน่นอนว่าคนอย่างเขาที่ได้รับการฝึกฝนทางวิชาชีพมาเป็นอย่างดีย่อมไม่คิดอยู่แล้วว่าเกิดเรื่องเหนือธรรมชาติภายในห้องนี้ ดังนั้นเขาจึงคว้ากระบองขึ้นมาพร้อมกับค่อย ๆ ย่องเข้าไปยังห้องต้องสงสัย เงี่ยหูฟังนิดหนึ่งจนแน่ใจว่าไม่ผิดห้อง จากนั้นก็จัดการกระชากประตูให้เปิดออกทันที
เพื่อนของอเล็กซ์กลับมาเล่าให้เขาฟังหลังจากนั้นว่า ผู้ต้องสงสัยในห้องน้ำนั้นเป็นคู่รักไม้ป่าเดียวกันที่อยากเปลี่ยนบรรยากาศในการพรอดรัก เลยเลือกที่จะใช้ห้องน้ำที่ไม่ค่อยมีใครเข้า ไม่คิดว่าจะมีคนไปร้องเรียนกับทางคาสิโนเข้าให้
ทีหน้าทีหลังก็อย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อนักซี่ อยู่ในที่สาธารณะแบบนั้นจะมีความเป็นส่วนตัวได้ไง?

ครอบจักรวาล

แทบทุกค่ำคืนที่ อเล็กซ์ เคย์ตัน ซึ่งทำหน้าที่พนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนสุดหรูในขณะนั้น ต้องรับมือกับลูกค้าขี้เมาทั้งหลายที่ต้องการจะขับรถกลับบ้าน ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่อาจปล่อยให้ลูกค้าเหล่านั้นขับรถของตัวเองกลับไปได้เพราะมันผิดกฎหมาย อีกทั้งยังมีความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้นอีกด้วย และเพราะเหตุนี้ ทางคาสิโนจึงมีนโยบายบริการรถรับ-ส่งลูกค้าถึงบ้านอย่างปลอดภัยขึ้น ยังความพออกพอใจให้แก่บรรดาลูกค้าเหล่านี้เป็นอันมาก แต่การจะเข้าไปส่งขี้เมาทั้งหลายถึงในบ้านที่ปราศจากผู้อยู่อาศัยรายอื่นได้นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีกุญแจบ้านอยู่ในมือ คุณลองคิดดูสิว่าการสื่อสารกับคนที่เมาจนคุยแทบไม่รู้เรื่องนั้นจะเป็นอย่างไร?
“ดอกไหนคือกุญแจบ้านของท่านครับ” อเล็กซ์ถามด้วยความสุภาพ เพราะพวงกุญแจของลูกค้าท่านนี้มีหลายดอก ทางคาสิโนจำเป็นจะต้องเก็บกุญแจรถของลูกค้าเอาไว้เผื่อกรณีที่เขาเหล่านั้นจะย้อนกลับมาเอารถไปขับทั้งที่ยังมึนเมาด้วยฤทธิ์สุรา ซึ่งลูกค้าทั้งหลายต่างก็เข้าใจกฎข้อนี้ดี จึงมักทิ้งกุญแจทั้งพวงไว้และแยกแต่กุญแจบ้านติดตัวกลับไป
“ก็ไอ้ดอกดำ ๆ นั่นแหละค้าบ” ลูกค้าตอบกลับมาเสียงอ้อแอ้ นิ้วก็ชี้ไปยังกุญแจรถสีดำของตนเอง ทว่า เมื่ออเล็กซ์ชี้แจงว่านั่นมันกุญแจรถไม่ใช่กุญแจบ้าน ลูกค้าท่านนั้นก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันทีและอธิบายว่ากุญแจของเขาดอกนี้สามารถไขทุกอย่างภายในบ้านของเขาได้เลย เพราะเขาจัดการเปลี่ยนแม่กุญแจทุกตัวในบ้านให้ใช้ร่วมกันได้หมดแล้ว เมื่อลูกค้ายืนกรานเช่นนั้น อเล็กซ์จึงปลดกุญแจรถออกจากพวงมาเก็บไว้และมอบกุญแจที่เหลือให้แก่ลูกค้าก่อนจัดการส่งขึ้นรถกลับบ้าน
ดอกไหนคือกุญแจบ้านก็ไปหาเอาเองแล้วกัน เพลีย!

หมดตูด

คืนวันหนึ่ง อเล็กซ์ เคย์ตัน กำลังปั่นจักรยานเพื่อทำการลาดตระเวนพื้นที่โดยรอบคาสิโนอยู่นั้น ก็ได้พบเห็นชายคนหนึ่งกำลังสร้างความรำคาญให้กับลูกค้ารายอื่น ๆ อยู่ ด้วยการเที่ยวเดินอ้อนวอนขออะไรสักอย่างโดยการคว้ามือไปกุมบ้าง ทรุดตัวลงเกาะแข้งเกาะขาบ้าง ทำให้เขาซึ่งทำหน้าที่พนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนระดับห้าดาวอยู่ในขณะนั้น จำเป็นต้องเข้าไปตรวจดูสถานการณ์อย่างใกล้ชิดตามหน้าที่
“ผมถามเขาไปว่ามีอะไรให้ช่วยมั้ย แต่คำตอบที่ได้รับกลับมากลายเป็นเสียงตะคอกอย่างโกรธจัดว่า กูหมดตูดแล้ว” อเล็กซ์เล่า พอได้ยินคำตอบแบบนั้นเขาก็รู้ทันทีเลยว่าผู้ชายคนนี้คงทุ่มเงินไปกับการพนันจนหมดหน้าตักเพื่อหวังรวย แต่ผลที่ได้ก็คือหมดตัวเหมือนกับลูกค้าบางรายก่อนหน้านี้ ที่ปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำสมองจนลืมตัวลืมตน อย่าลืมว่าในบ่อนน่ะ เต็มไปด้วยสิ่งยั่วยุให้เสียเงินทั้งนั้น ถ้าคุณใจไม่แข็งพอก็จบเห่
อเล็กซ์พยายามปลอบให้เขาสงบลงและออกไปจากคาสิโนเสีย “แต่เขากลับโวยวายและตีโพยตีพายเป็นการใหญ่ว่าผมไม่เป็นเขาย่อมไม่มีวันรู้หรอกว่าเวลาหมดตัวน่ะเป็นยังไง” อดีตยามคนเก่งส่ายหัว สุดท้ายเรื่องก็ไปจบลงที่โรงพัก เพราะทางทีมงานของเขาจัดการประสานงานไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจให้ช่วยมาพาตัวลูกค้ารายนี้ออกไปจากคาสิโน
คุณผู้อ่านทุกท่าน โปรดจำเอาไว้เลยว่า เวลาจะลงทุนทำอะไรสักอย่างนั้น อย่าลืมเตรียมทุนสำรองเอาไว้ด้วย อย่าได้ใช้จ่ายจนหมดเนื้อหมดตัว โดยเฉพาะการลงทุนที่มีโอกาสสูญเงินมากกว่าที่จะได้รับอย่างการพนันทั้งหลาย ไม่เช่นนั้นอาจจะเหมือนลูกค้าของคาสิโนรายนี้

ลูกไม้ลายคราม

ในขณะที่อเล็กซ์ เคย์ตัน กำลังเดินตรวจตราพื้นที่รอบบ่อนตามหน้าที่ของพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนอยู่นั้น ก็เห็นหญิงชราคนหนึ่งกำลังยืนถกเถียงกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริการลูกค้า พอฝ่ายหลังมองเห็นเขาก็มีสีหน้าโล่งอก กวักมือเรียกให้เขาเข้าไปช่วยจัดการสถานการณ์ทันที
“ไอ้เครื่องนี่มันกินเงินของยายไปยี่สิบเหรียญ” สุภาพสตรีวัยชรากล่าวพลางชี้ไปยังเครื่องสล็อตแมชชีนที่ตั้งอยู่ไม่ไกล “คุณต้องคืนเงินจำนวนนั้นให้ยายนะพ่อคุณ แม่หนูนี่ใจร้ายมากไม่ยอมทำตามที่ยายขอร้องเลย” พนักงานสาวที่ถูกกล่าวหาว่าใจร้ายสบตากับอเล็กซ์พลางส่ายศีรษะไปมาเหมือนต้องการบอกว่าเธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน เขาจึงตัดสินใจโทรเรียกช่างเครื่องประจำบ่อนมาตรวจแมชชีนเจ้าปัญหาเสียเลยว่าเครื่องมันกินเงินลูกค้าจริงไหม
เมื่อช่างมาถึงก็จัดแจงถอดฝาเครื่องออกมาตรวจเช็คทันที และพบว่าไม่มีเงินคาอยู่ในนั้นแม้แต่เหรียญเดียว จากนั้นจึงตรวจดูรายการย้อนหลังที่บันทึกเอาไว้ในเครื่องและพบว่า ได้มีการใส่ธนบัตรจำนวน 20 เหรียญเข้าไปจริง ๆ แต่เครื่องก็ได้คืนเงินกลับออกไปเรียบร้อยแล้วเช่นกันเมื่อถูกยกเลิกการทำรายการ มาถึงนาทีนี้ สีหน้าของหญิงชราเปลี่ยนไปเล็กน้อยส่อให้เห็นพิรุธได้อย่างชัดเจนในความคิดของอเล็กซ์ แต่แล้ว คุณยายแกก็ยังคงยืนกรานว่าเครื่องสล็อตนี้กินเงินของแก และทางบ่อนจะต้องรับผิดชอบด้วยการคืนเงินจำนวนนั้นให้ ทว่า เมื่อผู้จัดการบ่อนที่เดินเข้ามาสมทบในภายหลังได้ยืนกรานว่าจะไม่มีการคืนเงินใด ๆ ทั้งสิ้นเพราะยึดเอาบันทึกของแมชชีนเป็นหลักแกก็ทำอะไรไม่ได้อีก นอกจากเดินบ่นงึมงำไปตามทางอย่างหัวเสีย มารู้ภายหลังว่าคุณยายแกใช้ไม้นี้กับพนักงานมาหลายคนแล้ว แต่ไม่เคยสำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว

รอไม่ไหว

เหตุการณ์ที่ทำให้อเล็กซ์ เคย์ตัน จำต้องประทับเอาไว้ในความทรงจำโดยไม่อาจลบเลือนไปได้สมัยที่ยังทำหน้าที่เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำคาสิโนระดับห้าดาวแห่งหนึ่งก็คือ เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นจากสุภาพสตรีคนหนึ่งท่ามกลางการจราจรที่แน่นขนัดในคืนวันศุกร์
อเล็กซ์กำลังทำหน้าที่ดูแลให้การจราจรภายในคาสิโนเป็นไปอย่างราบรื่น เพราะคืนวันศุกร์ของทุกสัปดาห์ จัดเป็นคืนที่รถจะติดมากเป็นพิเศษ ทำให้ลูกค้าที่ขับรถมาเองจะต้องจอดรถแช่อยู่กลางถนนเป็นเวลานานกว่าจะได้รับสัญญาณให้เดินหน้าได้ทีละนิดละน้อย แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้พวกเขาเหล่านั้นอารมณ์เสียไปโดยปริยาย แต่เมื่อเลี้ยวรถเข้ามาแล้วจะมาเปลี่ยนใจกระทันหันก็ไม่ได้ เพราะติดรถของคนอื่นที่แล่นตามหลังมาเป็นขบวนเพื่อร่วมชะตาเดียวกันนั่นเอง
สุภาพสตรีท่านหนึ่งเริ่มทนไม่ไหวกับสภาพบนท้องถนน จึงเปิดประตูรถลงมาแล้วก้าวฉับ ๆ มาหาอเล็กซ์ แจ้งความจำนองจะเธอต้องการเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนี้ เขาเห็นว่าอีกไม่กี่คันก็จะถึงตารถของเธอที่จะได้เข้าจอดแล้วจึงบอกไปว่าให้เธออดทนรออีกสักหน่อยแล้วไปใช้ห้องน้ำในคาสิโนจะสะดวกกว่า เพราะการจอดรถทิ้งไว้จะทำให้ลูกค้ารายอื่นที่ตามหลังมาเดือดร้อน ซึ่งเธอก็ยินยอมเดินกลับไปนั่งในรถแต่โดยดี ทว่าประมาณสิบนาทีให้หลังเธอก็เดินกลับมาบอกเขาด้วยประโยคเดิม แต่อเล็กซ์ก็ยังยืนยันที่จะให้เธอรอ ไม่เช่นนั้นก็ให้เพื่อนของเธออีกคนที่มาด้วยกันเป็นคนบังคับพวงมาลัยแทนระหว่างเธอไปเข้าห้องน้ำก็ได้ คราวนี้สุภาพสตรีท่านนั้นตวัดตามองเขาอย่างเคียดแค้นสุดขีด เดินกระแทกเท้าด้วยความไม่พอใจกลับไปที่รถและเข้าประจำตำแหน่งคนขับตามเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือเธอเปิดประตูค้างเอาไว้พร้อมกับยืดขาออกนอกรถ ท่าทางเหมือนคนกำลังยืดเส้นยืดสายหากไม่มีสายน้ำสีเหลืองใสไหลออกมาจากใต้กระโปรงของเธอจนนองเต็มถนน!
ก็มันอั้นไม่ไหวแล้วนี่ อายเป็นอายฟระ!